Alevi-Sünni Evliliklerindeki Çocukların Din Eğitimine İlişkin Ebeveyn Görüşlerinin İncelenmesi - Aşlamacı, Mehtap (1. Türkiye Sosyal Bilimler Sempozyumu: Bildiri Özetleri Kitabı, 2021)
Günümüzde homojen aile yapılarının yerini giderek daha fazla sayıda farklı inanış, anlayış veya kültürdeki bireylerin bir araya gelerek oluşturdukları heterojen aile yapıları almaktadır. Türkiye’de bu tür heterojen evliliklerden birisi de kentleşme süreciyle birlikte daha fazla karşılaşılan Alevi - Sünni evlilikleridir. Evlilik gerçekleştiren Alevi ve Sünnilerin her ne kadar pek çok açıdan ortak inançları paylaştıklarını söylemek mümkün olsa da birtakım din anlayışı ve kültürel farklılıklara sahip oldukları da bir gerçektir. Bu durumda söz konusu farklılıkların bu evliliklerden doğan çocukların dini gelişimleri ve onlara verilecek din eğitiminde ne tür etkilere sebep olduğunun/olacağının araştırılması gereklilik arz etmektedir. 2013 yılında Ondokuz Mayıs Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsünde yüksek lisans tezi olarak hazırlanan bu çalışmada, bu tarz evliliklerdeki çocukların din eğitimlerine ilişkin ebeveyn görüşleri incelenmiştir. Araştırmanın amacı, bu tür evliliklerde doğan çocukların din eğitimlerine ilişkin ebeveyn görüşlerini/tutumlarını incelemektir. Araştırma nitel araştırma yöntemlerinden olgubilim deseninde yapılandırılmıştır. Veriler, bu tür evlilik yapmış Malatya’da ikamet eden 21 aileden 32 eşle yapılan yarı yapılandırılmış görüşmeler yoluyla toplanmıştır. Elde edilen verilerinin analizinde içerik analizi yöntemi kullanılmıştır. Araştırmada ulaşılan önemli sonuçlardan bazıları şunlardır: Görüşülen çiftlerden bazıları dine bütüncül bir yaklaşımla dinin inanç, ibadet ve ahlak yönlerini vurgulayarak din eğitimini gerekli görürken, diğer bazıları sadece dinin ahlaki boyutunu önemseyerek din eğitiminin gerekli olduğunu düşünmektedir. Görüşülen eşlerin çoğunluğu, çocuklarının din konusunda doğru bilgi sahibi olmaları için genel anlamda din eğitimi almasını istemektedir. Din eğitimini kimin vermesi gerektiği konusunda ise genellikle anne-baba ya da uzman kişi belirtilmektedir. Görüşülen eşlerin evlilik öncesinde, çocuklarının din eğitimi konusunda birbirleriyle konuşmadıkları anlaşılmaktadır. Görüşülen eşlerin çoğunluğu kendilerini, çocuklarının yönettikleri din ile ilgili soruları cevaplamada yeterli görmektedir. Görüşme yapılan ailelerin çoğunluğunda, çocukların dini duygu oluşum ve gelişimine katkıda bulunabilecek cami veya cemevi ziyareti, dini içerikli toplantılara katılma ve kitapların okunmasına teşvik gibi faaliyetlere yeterince yer verilmemektedir. Buna karşılık genel olarak ailelerde herhangi bir mezhepsel baskının olmadığı, çocuğun dini bilgi edinme konusundaki isteklerinin geri çevrilmediği anlaşılmaktadır. Bu tür ailelerde yetişen çocuklar doğrudan veya dolaylı olarak farklı mezhepsel kültürün etkisi altında kalabildikleri için, evlilik öncesi evlenecek adaylara ve yakın çevrelerine bu duruma ilişkin bilinçlendirmeye yönelik destek sunulması yararlı olacaktır.