OKU OKUT YAYINLARI: Açık Erişimli Ücretsiz Bilimsel Yayıncılık
Ülke: Türkiye
Kuruluş Yılı: 2021

Cursing as a Mechanism of Social and Theological Exclusion in Early Islamic Thought

İlk Dönem İslam Düşüncesinde Dışlama Unsuru Olarak Lanetleme Olgusu

DOI:
https://doi.org/10.55709/okuokutyayinlari.81

In the early periods of Islamic history political, doctrinal, and social divisions gave rise to many conflicts and problems. One of the significant consequences of these conflicts was the institutionalization of the phenomenon of “cursing” over time. This dissertation focused to examine this historical phenomenon of cursing from multiple perspectives. The study attempted to demonstrate how cursing transformed into a tool both in individual reactions and in socio-political events.

The dissertation consists of introduction, two main chapter and conclusion. The introduction covers the research problem, purpose, significance, and methodology. In the first chapter, the concept of cursing is evaluated in the Quran sources and Hadiths. Additionally, the semantic structure of the concept of “la'n” and analyzed its use in classical sources. This chapter also addresses the historical development of the cursing phenomenon in light of socio-cultural, political, and religious factors. In particular, the cultural characteristics of Arab society, the deep-rooted understanding of among Arab tribes, and the intertwining of Arab literature with the concept of cursing are evaluated as the main reasons that paved the way for the institutionalization of cursing.

In the second chapter, the practical and discursive dimensions of the cursing phenomenon are examined in detail. In this chapter we tired to answer to questions such as who are the cursing and cursed parties, which discourses and expressions were preferred, and what are the duration and means of cursing. Additionally, in this chapter presented classical works featuring cursing, the social and individual effects of this discourse, and historical efforts to prevent cursing with concrete examples. As a result, it is shown that cursing became a religious tool in individual contexts and political struggles. The data in this study were gathered and interpreted using text analysis and the historical method, both of which are qualitative research approaches.

İslam düşünce tarihinin erken dönemlerinde yaşanan siyasi, itikadi ve sosyal ayrışmalar, beraberinde pek çok tartışma ve sorunları doğurmuştur. Bu tartışmaların önemli sonuçlarından biri de “lanetleme” (la‘n) olgusunun zamanla kurumsallaşarak siyasi söylemlerde belirgin bir yer edinmesidir. Kitabımız, söz konusu tarihsel süreçte ortaya çıkan lanetleme olgusunu, çok yönlü olarak incelemeyi hedeflemiştir. Çalışmada lanetlemenin hem bireysel olarak hem de sosyo-politik olaylarda bir araç haline nasıl büründüğü ortaya koymaya çalışılmıştır.

Kitap giriş, iki ana bölümden ve sonuçtan oluşmaktadır. Giriş kısmında araştırmanın problemi, amacı, önemi, yöntemine yer verilmiştir. Birinci bölümde lanetleme kavramının Kurân-ı Kerim’de ve Hadis kaynaklarındaki yeri değerlendirilmiştir. Bununla birlikte “la‘n” kavramının semantik yapısı ve klasik kaynaklardaki kullanımları analiz edilmiştir. Ayrıca, bu bölümde lanetleme olgusunun tarihsel gelişimi sosyo-kültürel, siyasi ve dinî faktörler ışığında ele alınmıştır. Özellikle, Arap toplumunun kültürel özelliği, Araplarda asabiyet anlayışının köklü olarak yerleşmesi, Arap edebiyatının lanet kavramıyla iç içe olduğu lanetlemenin kurumsallaşmasına zemin hazırlayan, başlıca nedenleri olarak değerlendirilmiştir.

İkinci bölümde ise lanetleme olgusunun özellikleri çeşitli boyutlarıyle detaylı bir şekilde incelenmeye çalışılmıştır. Bu bağlamda lanetleyen ve lanetlenen taraflar kimlerdir, lanetlemede hangi söylemler ve ifadeler kullanılmıştır, lanetlemenin süresi ve araçları nelerdir gibi sorulara cevap aranmıştır. Ayrıca lanetlemenin yer aldığı kaynaklara başvurularak, toplumsal ve bireysel etkileri ve lanetlemenin önüne geçilmesine yönelik tarihî çabalar somut örneklerle ortaya konulmuştur. Sonuç olarak lanetlemenin bireysel ve siyasi mücadelede dinî bir araç olarak kullanıldığı gösterilmiştir. Bu çalışmada veriler, nitel araştırma yaklaşımlarından metin analizi ve tarihsel betimleyici yöntem aracılığıyla toplanmış ve değerlendirilmiştir.

Bölümler
Kaynakça

Abdürrezzâk es-San’ânî, Ebû Bekr Abdürrezzâk b. Hemmâm. el-Musannef. Beyrut: el-Meclisü’l-İlmi, 1983.

Acar, Cafer. “Risâlet Dönemi İlişkilerinde Bir Hakaret Unsuru Olarak Sebb ve Şetm”, Türkoloji Araştırmaları 12, sayı. 20 (Eylül 2017): 21-36.

Acar, Cafer. İslam’da Savaş (Cahiliye ve Risalet Döneminde Savaş Olgusu). Kahramanmaraş: SAMER Yayınları, ts.

Ahbârü’d-devleti’l-Abbasiyye ve fî ahbari’l-Abbas ve veledihi. Beyrut: Dârü’t-Talia, 1971.

Ahmed b. Hanbel, Ebû Abdillâh Ahmed b. Muhammed. Müsned. Beyrut: Müessesetu’r-Risâle, 1995.

Ahmed b. Hanbel, Ebû Abdullah Ahmed b. Muhammed. Müsnedü’l-İmam Ahmed b. Hanbel. Beyrut: Müessesetü’r-Risale, 2008.

Akbulut, Ahmet. “Hariciliğin Siyasi Görüşlerinin İtikadileşmesi”. Ankara Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi XXXI (1989): 331-48.

Akbulut, Ahmet. Sahabe Dönemi İktidar Kavgası. Ankara: Otto Yayınları, 2021.

Algül, Hüseyin. “Evs (Benî Evs)”. İçinde Türkiye Diyanet Vakfı İslâm Ansiklopedisi, 11:541-42. İstanbul: TDV Yayınları, 1995.

Ali el-Karî, Ebü’l-Hasen Nûrüddîn Alî b. Sultân Muhammed. Mirkatü’l-mefatih şerhu Mişkati’l-mesabih. Beyrut: Dârü’l-Fikr, 1992.

Apak, Adem. Kur’ân’ın Geliş Ortamında Arap Toplumu - Sosyal Kültürel ve İktisadî Hayat. İstanbul: Kuramer Yayınları, 2017.

Arı, Mehmet Salih. “İmamiyye Şiası Kaynaklarına Göre İlk Üç Halife”. Doktora Tezi, Marmara Üniversitesi, 2002.

Askerî, Ebû Hilâl. Mu’camu’l-Furûki’l-Luğaviyye. b.y.: Muessesetu’l-Neşri’l-İslâmî, 1412.

Atalan, Mehmet. “Abbasi Daveti Sürecinde er-Rızâ Min Âl-i Muhammed Söylemi”. İslâmî Araştırmalar Dergisi XVIII, sy 2 (2005): 183-91.

Atalay, Hakan. “Siyasi ve İtikadî İslâm Mezheplerinde Tekfir Olgusu ve Tezahürleri (Hicrî İlk Üç Asır).” Doktora Tezi, Ankara - Ankara Üniversitesi, 2023.

Avcı, Casim. “Kaynukā’ (Benî Kaynukā’)”. İçinde Türkiye Diyanet Vakfı İslâm Ansiklopedisi, 25:88. Ankara: TDV Yayınları, 2002.

Aycan, İrfan. “Haccâc b. Yûsuf es-Sekafî”. İçinde Türkiye Diyanet Vakfı İslâm Ansiklopedisi, 14:427-28. İstanbul: TDV Yayınları, 1996.

Aycan, İrfan. “Mervân I”. İçinde Türkiye Diyanet Vakfı İslâm Ansiklopedisi, 29:225-27. Ankara: TDV Yayınları, 2004.

Aycan, İrfan. “Mugīre b. Şu’be”. İçinde Türkiye Diyanet Vakfı İslâm Ansiklopedisi, 30:376-77. İstanbul: TDV Yayınları, 2005.

Aycan, İrfan. “Urve b. Zübeyr”. İçinde Türkiye Diyanet Vakfı İslâm Ansiklopedisi, 42:183-85. İstanbul: TDV Yayınları, 2012.

Aykan, Recep. Kelime ve Konularına Göre Alfabetik Kur’ân Fihristi. İstanbul: Pınar Yayınları, 2012.

Aynî, Ebû Muhammed Bedreddin Mahmûd b. Ahmed b.Musa el-Hanefi. Umdetü’l-Kârî şerhu Sahihi’l-Buhârî. Beyrut: Dâr İhyâʾi’t-Turâsi’l-ʿArabî, 1431.

Azimli, Mehmet. Hz. Ebûbekir Dört Halifeyi Farklı Okumak. Ankara Okulu Yayınları, 2011.

Azimli, Mehmet. Siyeri Farklı Okumak. Ankara: Ankara Okulu Yayınları, 2010.

Bağdâdî, Ebü’l-Fazl b. Tayfur Ahmed b. Tayfur. Tarihu Bağdad. Kahire: Mektebetu Neşri’s-Sekâfeti’l-İslâmiyye, 1949.

Bâkıllânî, Ebû Bekr Muhammed b. Tayyib b. Muhammed Basrî. Temhidü’l-evail ve telhisü’d-delail. Beyrut: Müessesetü’l-Kütübi’s-Sekafiyye, 1986.

Başaran, Selman. “Hakem b. Ebü’l-Âs”. İçinde Türkiye Diyanet Vakfı İslâm Ansiklopedisi, 15:175-76. İstanbul: TDV Yayınları, 1997.

Belâzürî, Ebü’l-Abbas Ahmed b. Yahyâ b. Câbir. Ensâbü’l-eşraf. Neşratü’l-İslamiyye; 28; 7/2. Beyrut: Neşratü’l-İslamiyye, 2002.

Belâzürî, Ebü’l-Abbas Ahmed b. Yahyâ b. Câbir. Ensâbü’l-eşraf. Çeviren Adnan Demircan. İstanbul: Bilnet Matbaacılık ve Yayıncılık A.Ş., 2020.

Beyler, Muhammet. “Hadislere Göre Lânet.” Yüksek Lisans Tezi, İstanbul - Marmara Üniversitesi, 1996.

Buhârî, Ebû Abdillah Muhammed b. İsmâil. el-Câmi’us-Sahîh. İstanbul: y.y., 1315.

Buhârî, Ebû Abdillah Muhammed b. İsmail. Sahîhu’l-Buhârî. y.y.: y.y., 1378.

Bursevî, İsmail Hakkı. Ruhü’l-beyân fi tefsiri’l-Kur’ân. b.y.: y.y., 1306.

Cabirî, Muhammed Abid. İbn Haldûn’un Düşüncesi Asabiyet ve Devlet. İstanbul: MANA Yayınları, 2018.

Cahiz, Ebû Osman Amr b. Bahr b. Mahbub el-Kinani el-Leysi. el-Beyân ve’t-tebyin. Kahire: Lecnetü’t-Te’lif ve’t-Terceme ve’n-Neşr, 1949.

Cebûrî, Yahya. eş-Şi’ru’l-Câhilî: Hasâisuhu ve Funûnuhu. Beyrut: Muessesetu’r-Risâle, 1407.

Cevherî, Ebû Nasr İsmâîl b. Hammâd el-Cevherî. Tâcü’l-luga ve sıhâhu’l-Arabiyye. Beyrut: Daru’l-ilm, 1987.

Cirit, Hasan. “Kussâs”. İçinde Türkiye Diyanet Vakfı İslâm Ansiklopedisi, 26:463-65. Ankara: TDV Yayınları, 2002.

Cübbâî, Ebû Ali Muhammed b. Abdülvehhab b. Sellam. Kitabü’l-makâlât. Amman: Mektebetü’l-Ganim, 2023.

Daştan, Lokman. “Kur’ân’da Lanet Kavramı ve Lanetin Sebepleri”. Yüksek Lisans Tezi, Atatürk Üniversitesi, 2019.

Demircan, Adnan. “Üçüncü Halife Osman’a Yöneltilen Bazı Eleştirilere Bâkıllânî’nin Cevapları”. İSTEM, sy 8 (01 Aralık 2006): 9-20.

Dîneverî, Ebû Hanife Ahmed b. Dâvûd b. Venend. Ahbârü’t-tıvâl. Bağdad: Mektebetü’l-Müsenna, ts.

Ebû Dâvûd, Süleyman b. Eş’as b. İshak el-Ezdî. Sünenu Ebû Dâvûd. Cidde: Darü’l-Kıble li’s-Sekafeti’l-İslamiyye, 1998.

Ebü’l-Arab, Muhammed b. Ahmed b. Temim et-Temîmî el-Mağribi. el-Mihan. Beyrut: Dârü’l-Garbi’l-İslâmî, 1988.

Ebü’l-Fidâ, İmadüddin el-Melikü’l-Müeyyed İsmail b. Ali. el-Muhtasar fî ahbari’l-beşer. Kahire: Dârü’l-Ma’ârif, ts.

Ece, Abdurrahman. “Sövmeyi ve Lanet Etmeyi Yasaklayan Hadisleri Doğru Anlamak”, Harran Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, sayı. 51 (Mayıs 2024): 67-84.

Emîn, Ahmed. Fecrü’l-İslâm (İslâm’ın Doğuşu). Çeviren Ahmed Serdaroğlu. Ankara: Kılıç Kitabevi, 1976.

Emîr Ali, Seyyid. Tarihi’l-Arab. Beyrut: y.y., 1990.

Ezdî, Ebû Zekeriyya Yezid b. Ziyad. Tarihu’l-Mavsıl. Kahire: y.y., 1967.

Fığlalı, Ethem Ruhi. “Hâricîler”. İçinde Türkiye Diyanet Vakfı İslâm Ansiklopedisi, 16:169-75. İstanbul: TDV Yayınları, 1997.

Fîrûzâbâdî, Mecdu’d-dîn Muhammed b. Yakub. el-Kâmûsu’l-Muhît. Beyrut: Muesseseti’r-Risâle, 2005.

Halebî, Ebü’l-Ferec Nureddin Ali b. İbrâhim b. Ahmed el-. İnsânü’l-uyûn fi sîreti’l-emîni’l-me’mûn. Dımaşk; Beyrut; Kuveyt: Dârü’n-Nevâdir, 2013.

Halife b. Hayyat, Ebû Amr eş-Şeybânî. Tarih. Riyad: Daru Taybe, 1985.

Hasan, İbrahim Hasan. İslam Tarihi. Çeviren İsmail Yiğit. İstanbul: y.y., 1987.

Hatiboğlu, Mehmed Said. Hilafetin Kureyşliliği. Ankara: Otto, 2016.

Hillî, Cemaleddin Hasan b. Yusuf b. el-Mutahhar. el-Babu’l-Hadi Aşer. Tahran: y.y., 1365.

Hişâm, Ebû Muhammed Cemaleddin Abdülmelik İbn. es-Siretü’n-nebeviyye. ; Kahire : Mustafa el-Babi el-Halebî, 1955.

Irâki, Ebü’l-Fazl Zeynüddin Abdürrahim b. Hüseyin. Tarhü’t-tesrib fî şerhi’t-Takrib. Beyrut: Dâru İhyai’t-Türasi’l-Arabi, ts.

İbn Abdürabbih, Ebû Ömer Ahmed b. Muhammed el-Kurtubi. el-İkdü’l-ferid. Kahire: Lecnetü’t-Te’lif ve’t-Terceme ve’n-Neşr, 1971.

İbn A’sem, Ebû Muhammed Ahmed. el-Fütuh. Beyrut: y.y., 1981.

İbn Düreyd, Ebû Bekr Muhammed b. el-Hasen b. Düreyd el-Ezdî el-Basrî. Cemheretü’l-lüga. Beyrut: Daru’l-ilm, 1987.

İbn Ebü’l-Hadid, Ebû Hamid İzzeddin Abdülhamid b. Hibetullah. Şerhu nehci’l-belaga. Beyrut: Müessesetü’l-A’lemi li’l-Matbuat, 1995.

İbn Haldûn, Ebû Zeyd Veliyyüddîn Abdurrahmân b. Muhammed. Mukaddime. Kahire: Dâru Nehdati Mısr, 1981.

İbn Hallikân, Ebü’l-Abbas Şemseddin Ahmed b. Muhammed, 681/1282. Vefeyatü’l-a’yan ve enbau ebnai’z-zaman. Beyrut: Dâru Sadır, 1978.

İbn Hişâm, Ebû Muhammed Cemâlüddîn Abdülmelik. es-Siretü’n-Nebeviyye. Beyrut: y.y., 1971.

İbn İshak, Ebû Abdullah Muhammed b. İshak b. Yesar. Siyer. Çeviren Sezai Özel. İstanbul: Akabe Yayın Ticaret ve Sanayi A.Ş., 1991.

İbn Kesîr, Ebü’l-Fidâ. el-Bidaye ve’n-Nihaye. Beyrut: y.y., ts.

İbn Kuteybe, Ebû Muhammed Abdullah b. Müslim b. Kuteybe ed-Dîneverî. el-İmame ve’s-siyase. Beyrut: Dârü’l-Edva, 1990.

İbn Kuteybe, Ebû Muhammed Abdullah b. Müslim b. Kuteybe ed-Dîneverî. el-Maarif. Kahire: Dârü’l-Maârif, 1981.

İbn Kuteybe, Ebû Muhammed Abdullah b. Müslim b. Kuteybe ed-Dîneverî. Uyunü’l-ahbar. Beyrut: Dârü’l-Kütübi’l-İlmiyye, 1986.

İbn Manzûr, Ebû’l-Fadl Cemâluddin Muhammed b. el-’İzz b. el-Mukarrem el-Ensarî. Lisanu’l-Arap. Beyrut: Dâru’l-Sâdır, ts.

İbn Sa’d, Ebû Abdullah Muhammed b. Sa’d b. Meni’ ez-Zühri. Kitâbü’t-Tabakati’l-kebir. Kahire: Mektebetü’l-Hanci, 2001.

İbn Seyyidünnas, Ebü’l-Feth Fethuddin Muhammed b. Muhammed. Uyunü’l-eser fî fünuni’l-megazi ve’ş-şemail ve’s-siyer. Medine: Dârü’t-Türas, 1992.

İbn Şebbe, Ebû Zeyd Ömer b. Şebbe Nümeyrî Basrî. Tarihü’l-Medîneti’l-münevvere. Cidde: Dârü’l-İsfahânî, 1973.

İbnü’l-Cevzî, Ebü’l-Ferec Cemâlüddîn Abdurrahmân b. Alî b. Muhammed el-Bağdâdî. el-Kussas ve’l-müzekkirin. Beyrut: Dârü’l-Kütübi’l-İlmiyye, 1986.

İbnü’l-Cevzî, Ebü’l-Ferec Cemâlüddîn Abdurrahmân b. Alî b. Muhammed el-Bağdâdî. el-Muntazam fî tarihi’l-müluk ve’l-ümem. Beyrut: Dârü’l-Kütübi’l-İlmiyye, 1992.

İbnü’l-Esîr, Ebü’l-Hasan İzzeddin Ali b. Muhammed b. Abdülkerim. el-Kamil fi’t-tarih. Beyrut: Dâru Sadır, 1979.

İbnü’l-Esîr, Ebü’l-Hasan İzzüddin Ali b. Muhammed. el-Kamil fi’t-Târîh. Beyrut: Efkâri’d-Düvelî, ts.

İsfahânî, Râğıb. Müfredâtü Elfâzi‟l- Kur’ân. Çeviren Yusuf Türker. İstanbul: Pınar Yayınları, 2010.

Kadî İyâz, Ebü’l-Fazl İyaz b. Musa b. Kadi el-Yahsubi. Şifa-i şerif tercümesi. Dersaâdet: Cemâl Efendi Matbaası, 1314.

Kalhâtî, Ebû Said Muhammed b. Said el-Ezdî. el-Firakü’l-İslamiyye min hilali’l-keşf ve’l-beyan. Tunis: el-Camiatü’t-Tunisiyye Merkezü’d-Dirasat ve’l-Ebhas ve’l-İktisadiyye ve’l-İctimaiyye, 1984.

Karagöz, Nail ve Elvira Tagaeva. “Abbasoğulları ve Alioğulları Arasındaki Siyasi Çekişmelerin Edebi Yansımaları”. Kahramanmaraş Sütçü İmam Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, sy 44 (31 Aralık 2024): 167-89. https://doi.org/10.35209/ksuifd.1536981.

Korkmaz, Sıddık. Tarihin Tahrifi: İbn Sebe Meselesi. Ankara: Araştırma Yayınları, 2016.

Kur’ân Yolu. Erişim 19 Eylül 2024. https://kuran.diyanet.gov.tr

Lök, Adem. “İlk Dönem Hâricî Kaynaklarına Göre Hz. Osman”. Anemon: Muş Alparslan Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi II, sy 1 (2014): 137-50.

Makdîsî, Ebû Zeyd Ahmed b. Sehl. Kitâbü’l-Bed’ ve’t-Tarih. Paris: y.y., 1919.

Makrîzî, Ebû Muhammed (Ebü’l-Abbâs) Takıyyüddîn Ahmed b. Alî b. Abdilkādir b. Muhammed. el-Mevaiz ve’l-itibar fi zikri’l-hıtat ve’l-asar. London: Müessesetü’l-Furkan li’t-Türasi’l-İslâmî (al-Furqan Islamic Heritage Foundation), 2013.

Mâtürîdî, Ebû Mansûr Muhammed b. Muhammed b. Mahmûd es-Semerkandî el-. Kitabü’t-Tevhid tercümesi. Türkiye Diyanet Vakfı İslam Araştırmaları Merkezi (İSAM) yayınları; 319. Kaynak eserler serisi; 4. İstanbul: Türkiye Diyanet Vakfı İslâm Araştırmaları Merkezi (İSAM), 2002.

Merginânî, Burhânuddîn Ebû’l-Hasen. el-Hidaye Şerhu Bidayeti’l-Miihtedi. y.y.: elMektebetü’l-İslamiyye, ts.

Mes’ûdî, Ebü’l-Hasan Ali b. Hüseyin b. Ali. Mürûcü’z-zeheb ve me’âdinü’l-cevher. Kahire: el-Mektebetü’t-Ticareti’l-Kübra, 1964.

Mûsevî, Ebû Ali Şemseddin Fehar b. Ali. el-Hüccete ale’z-zehib ila tekfiri Ebû Talib. Beyrut: Dârü’z-Zehra, 1987.

Müsta’simî, Muhammed b. Ebî Demir. ed-Durru’l-Ferîd ve Beytu’l-Kasîd. Beyrut: Dâru’l-Kutubi’l-’İlmiyye, 2015.

Müneccid, Selâhaddin. Me’satü Sükuti Dımaşk ve Nihayetü’l-Ümeviyyun. Beyrut: y.y., 1981.

Müslim, İbn Haccâc el-Kuşeyrî. Sahîhu Müslim. Beyrut: y.y., 1972.

Müzâhim, Ebü’l-Fazl el-Minkari et-Temîmî Nasr b. Vak’atu Sıffin. ; Kahire: el-Müessesetü’l-Arabiyyeti’l, 1981.

Nevevî, Ebû Zekeriyyâ Yahyâ b. Şeref b. Mürî en-. Şerhu’n-Nevevi ala sahihi Müslim. Riyad: Mektebetü’r-Rüşd, 2004.

Önkal, Ahmet. “Tahkim Olayı Üzerine Bir Değerlendirme”, İSTEM: İslâm San’at, Tarih, Edebiyat ve Mûsıkîsi Dergisi 1, sayı. 2 (Aralık 2003): 33-68.

Önkal, Ahmet. “Amr b. Âs”. İçinde Türkiye Diyanet Vakfı İslâm Ansiklopedisi, 3:79-81. İstanbul: TDV Yayınları, 1991.

Öz, Mustafa. “Ehl-i Beyt”. İçinde Türkiye Diyanet Vakfı İslâm Ansiklopedisi, 10:498-501. İstanbul: TDV Yayınları, 1994.

Öz, Mustafa. “İbrâhim b. Abdullah”. İçinde Türkiye Diyanet Vakfı İslâm Ansiklopedisi, 21:283-84. İstanbul: TDV Yayınları, 2000.

Özkanan, Arzu. “Yönetimde Kayırmacı Uygulamalar Üzerine Nitel Bir Çalışma”. MAKÜ İktisadi ve İdari Bilimler Fak. Dergisi 2, sy 4 (2015).

Palabıyık, M. Hanefi. “Asabiye” Kavram Haritalan Siyer’in Yüzü. Ankara: Otto Yayınları, 2017.

Polat, Selahaddin. Hadislerle Resulullah’ın Ahlakından Örnekler. Ankara: Diyanet Dergisi, 1977.

Râzî, Fahruddîn, Muhammed b. Ömer b. el-Hüseyin el-Hasen b. Ali et-Teymî er-. Tefsir-i Kebîr (Mefâtîhu’l Gayb). Çeviren Suat Yıldırım ve Lütfullah Cebeci. Ankara: Akçağ Yayınları, 1992.

Râzî, Muhammed Fahruddîn. Tefsîru’l-Fahri’r-Râzî. Beyrut: Dâru’l-Fikr, 1401.

Salim b. Zekvan. es-Sire: bir Harici / İbadi Klasiği. Ankara: Ankara Okulu, 2016.

Sarıçam, İbrahim. Emevî-Hâşimî İlişkileri İslâm Öncesinden Abbasîler Dönemine Kadar. Ankara: TDV Yayınları, 1997.

Sarıçam, İbrahim. “Emevî-Hâşimî Mücadeles: İslam Öncesinden Muaviye Devrinin Sonuna Kadar”. Doktora Tezi, Ankara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, 1991.

Serahsî, Ebû Bekr Şemsüleimme Muhammed b. Ahmed b. Sehl. el-Mebsut. b.y.: y.y., 1324.

Suyûtî, Ebü’l-Fazl Celaleddin Abdurrahman b. Ebî Bekr. Tarihü’l-hulefa. Cidde: Darü’l-Minhac, 2012.

Şahin, Hanifi. Şiilerin Gözüyle Sünniler. İstanbul: MANA Yayınları, 2024.

Taberî, Ebû Cafer İbn Cerir Muhammed b. Cerir b. Yezid. Tarihü’l-ümem ve’l-müluk. Beyrut: Dâru Süveydan, 1967.

Taberî, Ebû Cafer İbn Cerir Muhammed b. Cerir b. Yezid, 310/923. Câmiü’l-beyân an te’vili ayi’l-Kur’ân. Beyrut: el-Müessesetü’r-Risâle, 2003.

https://katalog.isam.org.tr/yordam/?p=1&alan=kunyeDemirbasKN_str&q=0127965.

Taberî, Muhammed b. Cerîr. Târîhu’t-Taberî. C. tek ciltlik baskı. Lübnan: Beytü’l-Efkâri’d-Düvelî, 2005.

Taşdemir, Damla. “Türkiye’de Selefi Hareket ve Dini Radikalizm”. Yüksek Lisans Tezi, Uludağ Üniversitesi, 2016.

Tirmizî, Ebû Îsâ Muhammed b. Îsâ b. Sevre es-Sülemi. Sünenü’t-Tirmizî. Beyrut: Dârü’l-Garbi’l-İslâmî, 1998.

“Türk Dil Kurumu Türkçe Sözlük”. Ankara: TDK Yayınları, 2005.

Tüsterî, Nurullah el-Hüseyni el-Mar’aşi. İhkakü’l-hak ve izhakü’l-batıl. Kum: Ayetullahi’l-Uzma el-Mar’aşi, 1986.

Ünlü, Nuri. “Deyrülcemâcim”. İçinde Türkiye Diyanet Vakfı İslâm Ansiklopedisi, 9:270. İstanbul: TDV Yayınları, 1994.

Vâkıdî, Ebû Abdillâh Muhammed b. Ömer. Hz. Peygamber’in (s.a.v) Savaşları. İlk Harf Yayınevi, 2016.

Vâkıdî, Ebû Abdillâh Muhammed b. Ömer b Vâkıd el-Eslemî. el-Megazi. ; Beyrut : Âlemü’l-Kütüb, 1984.

Vâkidî, Muhammed b. Umer. Kitâbu’l-Megâzî. London, 1966.

Ya’kubî, İbn Vazıh Ahmed b. İshak b. Ca’fer. Tarihü’l-yakubi. Beyrut: Dâru Sadır, ts.

Yenice, Ali Rıza. “Cahiliye Döneminde Kabilelerarası Kan Davaları”. Yüksek Lisans Tezi, Maramara Üniversitesi, Türkiyat Araştırmalar Enstitüsü, 1995.

Yıldız, Hakkı Dursun. “Ebû Müslim-i Horasânî”. İçinde Türkiye Diyanet Vakfı İslâm Ansiklopedisi, 10:197-99. İstanbul: TDV Yayınları, 1994.

Yıldız, Hakkı Dursun. “Ebû Seleme el-Hallâl”. İçinde Türkiye Diyanet Vakfı İslâm Ansiklopedisi, 10:228-29. İstanbul: TDV Yayınları, 1994.

Yıldız, Harun. “Haricilerin Temel Görüşleri”. Ondokuz Mayıs Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, sy 9 (1997): 351-56.

Zehebî, Ebû Abdullah Şemseddin Muhammed b. Ahmed b. Osman. Siyeru a’lâmi’n-nübelâ. Beyrut: Müessesetü’r-Risâle, 1985.

Zehebî, Ebû Abdullah Şemseddin Muhammed b. Ahmed b. Osman. Tarihü’l-İslâm ve vefeyatü’l-meşahir ve’l-a’lâm. Beyrut: Darü’l-Garbi’l-İslami, 2003.

Zemahşerî, Ebü’l-Kâsım Cârullah Mahmûd b. Ömer b. Muhammed. el-Keşşaf an hakaiki’t-tenzil ve uyunü’l-ekavil fî vücuhi’t-tevil. Beyrut: Dârü’l-Ma’rife, ts.

Zuhaylî, Vehbe. el-Fıkhu’l-İslamî ve Edilletüh. Dımaşk: Daru’l-Fikr, 1989.

Kaynakçada 132 eser yer almaktadır.
Telif Hakkı
Telif Hakkı (c) 2025 Oku Okut Yayınları
Lisans
Creative Commons License

Bu çalışma Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License ile lisanslanmıştır.

Oku Okut Yayınları, kitabın yayım ve dağıtım hakkını saklı tutar. Ticari kullanım için yayınevine başvurulması gerekir.
Yazar Biyografisi
  • Elvira Tagaeva, Kırgızistan-Türkiye Manas Üniversitesi

    Elvira Tagaeva, 2001 yılında Kırgızistan’ın başkenti Bişkek’te doğmuştur. İlköğrenimini 2015 yılında Bişkek’teki 1 No’lu okulda tamamlamıştır. 2017 yılında Kırgızistan Uluslararası Üniversitesi’ne bağlı Genel Eğitim Koleji’nin Uluslararası İlişkiler bölümünden mezun olmuştur. 2021 yılında Kırgızistan İslam Üniversitesi İlahiyat Fakültesi’nden lisans derecesiyle mezun olan Tagaeva, 2025 yılında “İlk Dönem İslam Düşüncesinde Dışlama Unsuru Olarak Lanetleme Olgusu” başlıklı yüksek lisans teziyle yüksek lisans eğitimini başarıyla tamamlamıştır. Akademik çalışmalarında İslam Mezhepler Tarihi, kelâm ve din-siyaset ilişkisi üzerine yoğunlaşan yazar, çalışmalarını bu alanlarda Kırgızistan-Türkiye Manas Üniversitesi’nde sürdürmektedir.

İlk Dönem İslam Düşüncesinde Dışlama Unsuru Olarak Lanetleme Olgusu

İlk Dönem İslam Düşüncesinde Dışlama Unsuru Olarak Lanetleme Olgusu

Kapak
Ön Sayfalar
Kaynakça

Yayın Bilgisi

  • Yayın Türü
    Kitap
  • Yayım Tarihi
    28 Temmuz 2025
  • Dizi
    İslam Mezhepleri Araştırmaları
  • Dizi No.
    2
  • Kategori
  • E-Kitap
  • ISBN-10 (02)
    625-95679-6-9
  • ISBN-13 (15)
    978-625-95679-6-9
  • Date of first publication (11)
    28.07.2025
Veri Kullanılabilirliği Beyanı

Bu çalışmada kullanılan veriler, bilimsel ve etik kurallara uygun biçimde sınıflandırılmış, analiz edilmiş ve raporlanmıştır. Veriler, üçüncü kişi veya kurumlarla paylaşılmayacaktır.

  • Özet Okunma 144
  • Atıf & Paylaşım
  • Paylaş

Downloads

Download data is not yet available.
Nasıl Atıf Yapılır?
Tagaeva, Elvira. İlk Dönem İslam Düşüncesinde Dışlama Unsuru Olarak Lanetleme Olgusu. critical ed . Ankara: Oku Okut Yayınları, 2025. https://doi.org/10.55709/okuokutyayinlari.81